supergloriosus
sŭper-glōrĭōsus, a, um, adj.,
- exceedingly glorious, Vulg. Dan. 3, 53.
super-glōriōsus, a, um, überruhmreich, Vulg. Daniel 3, 53.
qui sedet in dextera omnipotentis Patris sui, ‘superlaudabilis et ~us in saecula’
superspeciosa, supergratiosa, ~a, cui vere dictum sit ‘Dominus tecum’
ut inter omnes et super omnes benedicta, et superbenedicta, superelecta, superspeciosa, supergratiosa, ~a mater illius, qui dat gratiam et gloriam
de ~i martiris ‥ Thome ‥ ortu, vita, et obitu
sŭperglōrĭōsus, a, um, souverainement glorieux : Vulg. Dan. 3, 53.