superiacio
superiacio, to cast over, throw upon
superiaciō, iēcī, iectus, 3, a.: to throw above or over; overcast, overtop, 11.625.
sŭper-jăcĭo, jēci, jectum (superjactus, Sall. Fragm. ap. Non 503, 33; Tac. H. 5, 6), 3, v. a.
- To cast or throw over or upon (mostly post-Aug.; not in Cic. or Caes.).
- A Lit.: membra superjectā cum tua veste fovet, Ov. H. 16, 222: semina de tabulato, Col. 2, 17, 2: folia, id. 2, 1, 6: aggerem, Suet. Calig. 19: se rogo, Val. Max. 1, 8, 10; 6, 6, 1 fin.: ut ille ardentibus tectis superjaceretur, id. 3, 2, ext. 7: et superjecto pavidae natarunt Aequore damae, i. e. spread over the earth, overwhelming, Hor. C. 1, 2, 11: Phrygia Troadi superjecta, situated above Troas, Plin. 5, 32, 41, § 145.—*
- B Trop., to overdo, exaggerate: superjecere quidam augendo fidem, Liv. 10, 30, 4: beneficia ( = superare), Sen. Ben. 3, 32 fin.; cf. id. ib. 7, 9, 4.—
- II To overtop with any thing (very rare): pontus scopulos superjacit unda, Verg. A. 11, 625: arbores tantae proceritatis, ut sagittis superjaci nequeant, Plin. 7, 2, 2, § 21.
super-iacio, iēcī, iectum (iactum), ere, I) oben darüber-, daraufwerfen, folia, Colum.: aggerem terrenum, Suet.: tabulata, Veget. mil. membra superiecta cum tua veste fovet, Ov.: se rogo, Val. Max.: aequor superiectum, die ausgetretene, Hor.: euri atque austri (al. Africi) superiactis flactibus, Sall. fr. – II) mit einem Geschosse u. dgl. überwerfen, über etwas hinauswerfen, arbores tantae proceritatis, ut sagittis superiaci nequeant, Plin.: scopulos superiacit undā pontus, Verg. – III) hinausschreiten über usw., überschreiten, 1) eig.: Alpes, Sen. nat. qu. 3. praef. § 6: im Bilde, quotiens ex his, quae agis et scribis intellego, quam te ipse (nam turbam olim reliqueras) superieceris, über dich hinausschreitest, Sen. ep. 34, 1. – 2) übtr.: a) etw. überschreiten, fidem augendo, durch Vergrößerung die Grenzen der Glaubwürdigkeit überschreiten = übertreiben, Liv. 10, 30, 4. – b) etw, od. jmd. übertreffen, beneficia parentum snorum, Sen. de ben. 3, 32, 6: non satis maliebris insania viros superiecerat, Sen. de ben. 7, 9, 4. – ➳ Partiz. auch superiactus, a, um, Sall. hist. fr. 2, 83 (81). Plin. 11, 270. Tac. hist. 3, 29 u. 5, 6.
- 1. gooien of werpen op, over (op, over: dat.) [aggerem; vestem; folia]; ➤ aequor superiectum water dat alles overstroomd heeft;
- 2. (poët.; postklass.) overspoelen, bedekken [scopulos undā];
- 3. (postklass.) gaan over (m. acc.) [Alpes];
- 4. (metaf.) overschrijden; ➤ superiecere quidam augendo fidem verloren hun geloofwaardigheid door te overdrijven;
- 5. (Sen.) overtreffen [beneficia parentum].
super-iaciō iēcī, iectus, ere,
- to cast over, throw upon: Membra superiectā veste fovet, O.: superiecto natare Aequore, i. e. overflowing, H.—To overtop, surmount: pontus scopulos superiacit undā, V.—Fig., to overwhelm, exceed, outdo: augendo fidem, by exaggeration, L.: tantum paternas laudes, ut, etc., L.