superiectus
sŭperjectus, a, um, Part. of superiacio.
sŭperjectus, ūs, m. [superiacio],
- a leaping upon, covering, Col. 6, 36, 4.
1. superiectus, a, um (super u. iacio), über einem Orte-, oberhalb eines Ortes gelegen, Phrygia Troadi superiecta, Plin. 5, 145.
2. superiectus, Abl. ū, m. (superiacio), I) das Daraufwerfen, substratu levium densarumque itidem et superiectu trabicularum calcatui tabulandarum, Itin. Alex. 77. – II) das Daraufspringen, Colum. 6, 36, 4.