superinducticius
sŭpĕrinductīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [superinduco],
- supposititious: fratres (with falsi), Tert. adv. Marc. 5, 3.
superinductīcius, a, um (superinduco), untergeschoben, mit eingeschlichen, Tert. adv. Marc. 5, 3 p. in.
sŭpĕrinductīcĭus, a, um, faux, supposé : Tert. Marc. 5, 3.