superinductio
sŭpĕrinductĭo, ōnis, f. [superinduco],
- an erasing any thing written, Dig. 28, 4, 1, § 1.
superinductio, ōnis, f. (superinduco), das Ausstreichen der Schrift, Plur. bei Ulp. dig. 28, 4, 1. § 1 zw. (Mommsen superductiones).
quousque parti per hujusmodi requisicionem, instigacionem, vel ~onem ‥ lese ‥ fuerit ‥ satisfactum
illam Katerinam filiam Odochyrty quam nuper in concubinam tibi diceris assumpsisse ‥. item ordinamus ‥ quod ‥ ab omnimoda solucione cujuscunque promissi pro ~one Katerine ‥ desistas
nihilominus telam eque fideliter ubique confertam sine quocunque fuco vel ~one fallaci
speciem quam venustatis decoravit privilegio [Deus ] ‥ ineptiis peregrine ~onis fucare
sŭpĕrinductĭō, ōnis, f. , surcharge [dʼécriture] : Ulp. *Dig. 28, 4, 1.