About
Menu

supraponere

supraponere [CL supra-+ponere], to place on top of or above (w. dat., also fig.). b to set down earlier or above (in text). crure supraposito cruri non nobilitando / elatus sedeas D. Bec. 1219; c1257 ut ‥ ecclesia sancta ~sitos et submissos comprehendat Ad. Marsh Ep. 247. 32; quibuscunque corporibus in hoc mundo positis ‥ ~natur vel supponatur tertium corpus Bacon Maj. I 149; caput membris omnibus ~situm est J. Waleys Commun. I 2. 1; per aliquod tempus ‥ ~netur C decime parti proporcionali in B Kilvington Soph. 21c; punctus ~situs primam speciem illius figure denotat perfectam Hauboys 196.  b licet ~sita ratione ‘malum’ et ‘nihil’ significent aliquid Anselm (Casus Diab. 11) I 250; in illis [verbis] que de eodem libro ~suimus Bald. Cant. Commend. Fid. ed. CC cont. med. p. 433; secunda clausula ~sita S. Langton Serm. 4. 4; secundum concordantias ~sitas Mens. & Disc. (Anon. IV) 83; singule pause singulis notis in figura trianguli ~sitis [v. l. supradictis] correspondent Torkesey 60.

Saved

Recent