suspectus
suspectus, subject to suspicion, mistrusted, suspected
suspectus2, a looking up, gazing upwards
Frieze-Dennison Vergil
suspectus , ūs, m.: a looking up; upward views; distance upward, height, 6.579; elevation, 9.530. (suspiciō)
suspectus , a, um: suspected, conjectured, guessed at; in suspicion, suspicious, mistrusted, 2.36; causing suspicion, fear, apprehension; distrusted, 3.550. (suspiciō)
suspectus, a, um, Part. of 1. suspicio.
suspectus, ūs, m. [1. suspicio], a looking up or upwards (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: color nigricans aspectu idemque suspectu refulgens, Plin. 9, 38, 62, § 135: in suspectu esse, id. 37, 9, 40, § 123; 21, 8, 22, § 45.—
- B Poet., transf., a height: Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum ... Quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum, Verg. A. 6, 579: turris erat vasto suspectu, id. ib. 9, 530.—
- II Trop., high regard or esteem, respect: honorum, Ov. F. 5, 31: nimius sui suspectus, Sen. Ben. 2, 26: facta ejus dictaque quanto meruit suspectu celebramus, id. Cons. ad Marc. 5, 2.—Plur., Vitr. 7 praef. fin.
1. suspectus, a, um, PAdi. (v. 1. suspicio), I) beargwöhnt, verdächtig, Verdacht erregend, suspectus regi et ipse eum suspiciens novas res cupere, Sall.: meis civibus suspectus, Cic.: nec metues suspecta Cyrum, Hor.: medicina pluribus suspecta, Cic.: locus, Plin. ep.: bellum, vermuteter, Liv. (s. Fabri Liv. 24, 40, 1): eo suspectior, Cic.: suspectissimum quemque sibi haud cunctanter oppressit, Suet. – alqm od. alqd suspectum habere, für verdächtig halten, in Verdacht haben, Caes., Sall. u.a. – m. Abl. wodurch? suspectus societate consilii, Vell. 2, 53, 3: contumaciā suspectus, Curt. 8, 6 (20), 1. – mit de u. Abl., cum filius iamiam patri suspectus esset de noverca, Cic. de off. 3, 94: si provincia de morbis aestate suspecta est, Pallad. 1, 16. – m. super u. Abl., ne super tali scelere suspectum se haberet, Sall. Iug. 71, 5. – mit propter u. Akk., quod propter novitatem posset esse suspectum, Curt. 3, 5 (13), 16. – m. ad u. Akk., ut vilior ob ea regi et suspectior ad omnia fieret, Liv. 35, 14, 4. – m. in u. Akk., Etruria omnis cum Lepido suspecta in tumultum erat, Sall. hist. fr. 1, 45 (48): ne suspectus haberetur in amorem eius, Porphyr. Hor. carm. 2, 4, 21. – m. in. u. Abl., in parricidio, Val. Max. 5, 9, 3: suspectus in eadem Poppaea, Tac. hist. 1, 13: suspectus in eā (filiā), Suet. gr. 16: suspectus et in morte matris fuit, Suet. Vit. 14, 5. – m. Genet., suspectus cupiditatis imperii, Liv. 24, 9, 10 (wo Wölfflin cupiditate lesen will): falso incesti suspecta, Aur. Vict. de vir. ill. 46, 2: dominationis suspecti, ibid. 84, 4: suspectus nimiae spei, Tac. ann. 3, 29: capitalium criminum, ibid. 3, 60: aemulationis, ibid. 13, 9: proditionis, Iustin. 5, 9, 12: ob ea non quidem sceleris, sed contumaciae tamen esse suspectum, Curt. 6, 8 (29), 3. – mit Infin., suspectus consilia eius fovisse, Tac. hist. 1, 46: suspectus bellum malle, ibid. 4, 34: suspectus res novas voluisse, Curt. 9, 10 (41), 21. – II) aktiv = argwöhnend, argwöhnisch, mißtrauisch, Tert. apol. 21 u. de cult. fem. 2, 4 extr.: verb. timidi et suspecti, Cato dist. 4, 44: m. folg. Acc. pers. = jmd. beargwöhnend, gegen jmd. mißtrauisch, Spart. Sev. 15, 5. – Compar. m. de u. Abl., suspectior de obscuris, Amm. 16, 12, 27. – ➳ Amm. 29, 4, 5 Gardth. suspicati; Apul. met. 9, 21 Hildebr. u. Eyssenh. suspectis.
2. suspectus, ūs, m. (1. suspicio), I) das Aufwärtssehen, Hinaufschauen, der Aufblick, a) eig.: aetherium ad Olympum, Verg.: in caelum, Min. Fel.: color nigricans aspectu, idemque suspectu refulgens, wenn man an ihr hinaufsieht, Plin. – b) meton., die Höhe, turris vasto suspectu, Verg. Aen. 9, 530. – II) übtr., die Verehrung, Bewunderung, Vitr., Ov. u. Sen.
dicunt quod idem Robertus per ~um inprisonavit Rogerum H.
G. cooperator est in ~u de morte ejus
domus ‥ burgata fuit ‥ et investigatum fuit ‥ sed neminem habent in ~u
1 suspectus, (9) a, um, ¶ 1 part. de suspicio ¶ 2 adjt , a) suspect, soupçonné : quo quis versutior et callidior est, hoc invisior et suspectior Cic. Off. 2, 34, plus on est roué et habile, plus on est odieux et suspect ; alicui Cic. Cat. 1, 17, suspect à qqn, cf. Cic. Tusc. 3, 1 ; Phil. 10, 15 || alicui nomine neglegentiæ Cic. Fam. 2, 1, 1, suspect à qqn du chef de négligence ; de aliqua re Cic. Off. 3, 94 ; aliqua re Curt. 8, 6, 1 ; super aliqua re Sall. J. 71, 5 ; propter aliquid Curt. 3, 5, 16 ; ad aliquid Liv. 35, 14, 4 ; in aliqua re Tac. H. 1, 13 ; Suet. Vitell. 16 ; alicujus rei Liv. 24, 9, 10 ; Curt. 6, 8, 3 ; Tac. Ann. 3, 29, suspect au sujet de qqch., à cause de qqch., relativement à qqch., de qqch. ; [avec inf.] suspectus fovisse Tac. H. 1, 46, suspect dʼavoir favorisé, cf. Tac. H. 4, 34 ; Curt. 9, 10, 21 ; b) soupçonnant, qui suspecte : Tert. Apol. 21 ; Apul. M. 9, 20.
➳ -tissimus Suet. Tit. 6.
2 suspectŭs, (13) ūs, m. (suspicio), ¶ 1 action de regarder en haut, vue de bas en haut : Virg. En. 6, 579 || hauteur : Virg. En. 9, 530 ¶ 2 estime, admiration : Sen. Ben. 2, 26, 1 ; Marc. 5, 2 ; Ov. F. 5, 31.
- 1. het omhoogkijken [ad Olympum; in caelum]; meton. hoogte [turris];
- 2. (metaf.) bewondering [honorum].
- 1. argwaan wekkend, verdacht, zich verdacht makend [nomen; legatus; bellum vermoed; (bij: dat.) regi; civibus; (wegens, van: de; super m. abl.; gen.; postklass.: in m. abl.; m. inf.) de noverca; super tali scelere; cupiditatis imperii; in morte matris]; ➤ alqm of alqd -um habere verdenken;
- 2. (pre- en postklass.) argwanend, achterdochtig, op zijn hoede.
Non est ita ut tu suspicaris ; nam inventio thesauri tollet tibi hujusmodi Suspectum.
Souspete, eodem sensu, in Stat. ann. 1630. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 254. art. 9 :
Les bouchiers d'Angiers si ontde coustume, que se il y a nul qui ait beste souspeçonnée de morine, et nul des autres bouchiers li ait fait assavoir que il a Souspete de ce, etc.
Quid gestis aut Suspecto, aut non desideranti placere ?Utitur etiam lib. 1. ad Uxorem cap. 1.
suspectus (1) adj.with comp.
- P. of 1 suspicio, subject to suspicion, mistrusted, suspected: suspectum cupiditatis imperii consulem habere, L.: sceleris, Cu.: Non clam me est, tibi esse suspectum, T.: de novercā: ut regi suspectior ad omnia fieret, L.: super tali scelere, S.: suspectus res novas voluisse, Cu.: bellum malle, Ta.: (in tyrannorum vitā) omnia semper suspecta: in suspecto loco, i. e. critical, L.: lacus Ambiguis suspectus aquis, O.: quod propter novitatem posset esse suspectum, Cu.: animi medicina pluribus suspecta: Non dare, suspectum, O.
suspectus (2) ūs, m
- 1 suspicio, a looking up, gazing upwards: Quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum, i. e. height, V.: Turris vasto suspectu, V.—Fig., high regard, esteem, respect: honorum, O.