About

Menu

suspecto

suspecto, to look up at, gaze upon, observe

suspecto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. and n. [1. suspicio], to look up at; to look up, to watch, observe, etc. (ante-class. and post-Aug.).
  • I In gen.: tabulam pictam, Ter. Eun. 584.—Absol.: leo suspectans, Plin. 8, 16, 21, § 57: sollicitis suspectantibus populis, ne, etc., id. 11, 29, 35, § 104.—
  • II In partic., to mistrust, suspect, apprehend: Agrippinam magis magisque suspectans, Tac. A. 12, 65: omnem prolationem, ut inimicam victoriae, suspectabant, id. H. 3, 82: perfidiam, id. ib. 2, 27 fin.; id. A. 11, 16; 13, 39: magiam, Ap. Apol. p. 292 fin.: dolum ab aliquo, Sulp.Sev. Chron. 1, 9, 4: suspectante Nerone, haud falsa esse, quae vera non probabantur, Tac. A. 15, 51 fin.—Pass.: ne pellici suspectaretur, Tac. A. 4, 3: (vidua) jam ob unum divortium suspectanda, Ap. Apol. p. 332, 29: cum externi motus suspectarentur, Aur. Vict. Caes. 4, 2, 9. ☞ Dep. collat. form (in analogy with suspicor): hi, quos suspectati sunt, Amm.28, 1, 8.
suspectō, adv. [suspectus],
  • in a manner to excite suspicion, suspiciously: qui mortem liberorum suspecto decedentium non defenderunt, Dig. 34, 9, 11.

Saved

Recent