symphoniacus
symphoniacus, of con- certs, of music
symphōnĭăcus, a, um, adj., = συμφωνιακός.
- In gen., of or belonging to concerts or to music: pueri, i.e. singingboys, choristers, Cic. Mil. 21, 55: servi, id. Div. in Caecil. 17, 55: homines, id. Verr. 2, 5, 25, § 64: artes, Arn. 2, 73.—
- II Herba, a plant, called also hyoscyamos, henbane, Pall. 3, 12. 8; Veg. 3, 68; App. Herb. 4.
symphōniacus, a, um (συμφωνιακός), I) zur Musik-, zur Kapelle gehörig, pueri od. servi od. homines, die Musiker, die Kapelle, Cic.: symph. et fistulatoriae artes, Arnob. – subst., symphōniacus, ī, m., der Musiker, Petron. 28, 5. Corp. inscr. Lat. 6, 4472; rein lat. musicarius, ibid. 6, 4416. – II) s. herba, Bilsenkraut, Pallad. u.a.
juxta Augustini [] irrisionem ‥ ‘malus choraula, bonus ~us’, sic et malus monacus, bonus clericus Aug. Ep. lx
ibi crescit ‥ febrefugia, simphoniaca [gl.: ]hennebelle
the herb ~a,that is, henbane
jusquiamus, simphoniaca
simphonia vel †ota [l. -aca, i. e. simphoniaca ],beolene
jusquiamum i. simphoniaca ‥ vel canicularis herba
simphoniaca ‥ A.hennebelle velhennebane
simphoniaca, i. jusquiamus
symphōnĭăcus, (13) a, um, de concert, de musique : symphoniaci pueri ou servi Cic. Mil. 55 ; Cæcil. 55, esclaves symphonistes, musiciens dʼorchestre, cf. Cic. Verr. 2, 5, 64 || symphoniaca herba Ps. Apul. Herb. 4, jusquiame.
symphōniacus
adj.
- , συμφωνιακός, of con- certs, of music: pueri, choristers: servi.—Plurm. as subst, musicians.