symmystes
symmystēs, ae, m. (συμμύστης), der Mitpriester, Priester aus einem Kollegium, Hieron. epist. 58, 11 u. 66, 9. Rufin. Orig. homil. 7. in Levit. no. 2. – Nbf. symmysta, Rufin. apol. 2. no. 1.
ad augmentum simmistis [gl.: conscius mysterii ] mistisque ‥ tripudii
astitit angelus Domini ‥ . “nequaquam id credas,” ait veri ~a
~a, id est secretarius vel secreti conscius, qui mysteria Christi explicat
at Plato symmystes veri distinguit in ipsis / scibilibus quid res scire creata queat
monita que veraces simniste Mattheus et Lucas scriptis memorie commendaverunt
draco ille de quo simnista Johannes in Apocalypsi scribit
nam sum symmysta Johannes / vas evangelii, divini pectoris ales
totius ecclesie simmestes [sc. Hieronymus ], theca sophie
ille qui fuit precipuus summista in materia feudorum, videlicet D. Jacobus de domino Ardisone Veronensi
nisi hec quatuor concurrunt, miracula non prodessent, secundum summistas, qui hoc notant supra eodem titulo
dicta doctorum et summistarum recitando et ‥ rigorose disputando
simul ‥ beatus episcopus Acca, relatoris symmistes
rex ‥ abbatem ~em habuit et ideo pre ceteris illum dilexit
hoc symmista Dei teneat altare Johannes
sinmisten ‥ Dei gaudent sichophanta notari
virgo, virgineae simista sponsae, / quae famam superat fidemque cunctam
factus est ‥ ecclesie beate Marie Becci custos et sacrista, unde et ejusdem semper intemerate virginis familiarior factus est et symmista
~es, sacrista, secretarius
symmystēs (-ta), æ, m. (συμμύστης), initié aux mêmes mystères, (fig.) confrère, compagnon : Hier. Ep. 58, 11.