syntagma

syntagma [LL < σύνταγμα] 1 a orderly gathering. b orderly arrangement (in quot. in etym. gl.). a Agatho ‥ / edictum posuit, patrium sintagma gregavit / atque quater duodena patrum nectente diade / agmina conduxit Frith. 740.  b sy[n]taxis per xi construccio vel coordinacio, et ~a per gamma, quod idem est Bacon Gram. Gk. 66. 2 treatise, written document or composition. convenerunt in unum concilium Offa rex Merchiorum et Chuniulfus ‥ cui etiam tradidimus vestra ~ata sacra Ep. Alcuin. 3 p. 20; ~a, documentum Gl. Leid. 30. 32; syntasma, documentum GlC S 723; 958 ego ‥ abbas Abbendunensis cenobii hoc sintagma triumphans dictavi CS 1047; c969 in hoc presenti sinthamate CS 1146. 3 doctrine, teaching, interpretation. credo quod hoc Domini demonstrent dogmata Christi: / ‥ / currere nosque monent Domini sintagmata Christi De lib. arb. 143; nomine, tuque piger, recto vocitaris ‘Iorvet’ / pervertens ‘iornum’ falso sintagmate verum Altercatio 55.