tautologia
tautŏlŏgĭa, ae, f., = ταυτολογία,
- a repetition of the same meaning in different words, tautology, Mart. Cap. 5, § 535; Charis, p. 242 P.
tautologia, ae, f. (ταυτολογία), Bezeichnung eines Gedankens durch mehrere gleichbedeutende Ausdrücke, die Tautologie, rein lat. eadem pluribus verbis significatio (Mart. Cap. 5. § 535), Charis. 271, 16. Diom. 450, 16. Anecd. Helv. 174, 3 (griech. b. Aquil. Rom. de fig. sent. § 39). Gloss. IV, 290, 19 u. V, 395, 45.
tautalogia, repetitio
vicia ex superhabundancia, ut si bis idem dicitur diccione vel oracione et dicitur ~ia
Doctrinale ‥ non gerit egregiam linguam set tautologiam
ut patet in littera tantologia; dicitur a tantos quod est fatuus et logos, sermo, quasi fatuus sermo
tautŏlŏgĭa, æ, f. (ταὐτολογία), tautologie [rhét.] : Capel. 5, 535 ; Char. 271, 16 ; Diom. 450, 16.