teba
teba, ae, f., an old Latin term, in Varro's time still used among the Sabines, signifying
- a hill: lingua prisca et in Graeciā Aeolis Boeotii sine afflatu vocant colles tebas: et in Sabinis, quo e Graeciā venerunt Pelasgi, etiam nunc ita dicunt: cujus vestigium in agro Sabino via Salaria non longe a Reate milliarius clivus appellatur Thebae, Varr. R. R. 3, 1, 6.
teba, ae, f., der Hügel, in der alten sabien. Sprache nach Varro r.r. 3, 1, 6.
teba, æ, f. (mot sabin), tertre, colline : Varro R. 3, 1, 6.