techna
techna (techina, Plaut. Most. 3, 1, 23 (554) Lorenz ad loc.; id. Poen. 4, 1, 1 (817)), ae, f., = τέχνη,
- a wile, trick, piece of craft or subtilty, artifice, cunning device (ante-class.): tum igitur ego deruncinatus, deartuatus sum miser Hujus scelesti technis, Plaut. Capt. 3, 4, 109 (641); id. Bacch. 3, 2, 8 (392); Ter. Heaut. 471; id. Eun. 718.
techna, ae, f. (τέχνη), gedehnte Form techina, ae, f., der durchtriebene, listige Streich eines Sklaven, Plaut. Bacch. 392; capt. 642; most. 550; Poen. 817. Ter. heaut. 471; eun. 718. Vgl. Ritschl opusc. 2, 473 sqq.
conscissa tunica / quam nobis texuit tegna Sathanica
pronostica Ypocratis et tegni Galieni et pantegni
hunc modum principaliter habemus in tegni
periplicis ‥ interpretatur de replecione ut in fine tegni
sic multi jurisperiti condidere Pandectam, sic medici multi Tegni
liber isagogii J. A. super librum tegni
quem non quivere molesta / exsuperare fuga, nituntur fallere tegna
metuens ne redargueretur ‥ tegna socordiae
hanc iste intelligens tegnam omnibus patere musitat
alii tegnam excogitantes versutiorem
differt a se utroque ~is ipse fetus arrogans, qui cum defert sibi soli, auferre nititur omni quod sibi cumulat uni
techna, (15) æ, f. (τέχνη), ruse, fourberie, tromperie : Pl. Capt. 642.
➳ forme techina restituée le plus souvent pour la métrique, cf. Pl. Bacch. 392 ; Ter. Eun. 718 ; se trouve d. Pl. Most. 550.