tenon
tenōn, ontis, Akk. Plur. ontas, m. (τένων), die Sehne, Flechse, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 3, 20. Cass. Fel. 72. p. 174, 10.
in juncturis et articulis est quoddam consimile membrum, quod ligamentum vel corda Latine, Grece autem ~entos dicitur
~antos autem non est ligamentum ut quidam existimant, set est iddem quod corda
nervi et ~antos punctura parata est advocare spasmum trahendo materiam ad se
tĕnōn, ontis, m. (τένων), tendon, nerf : C. Aur. Acut. 3, 3, 20.