tetraptoton Save Gaffiot 2016 Du Cange tĕtraptōtŏn, ī, n. et tĕtraptōta, ōrum (τετράπτωτον), qui a ou qui ont quatre cas [gramm.] : Prisc. Gramm. 5, 76 ; Diom. 309, 22. TETRAPTOTON, Τετράπτωτον, Nomen quatuor casibus seu terminationibus constans, apud Isidorum lib. 1. cap. 6. Joh. de Janua et alios.