tetrapylum
tetrapylum, ī, n. (τετράπυλον), ein Durchgang von vier Toren, Auct. descr. orb. 17 u. 23 (Class. auct. 3, 394 u. 399). Corp. inscr. Lat. 8, 7038.
tĕtrăpўlum, ī, n. (τετράπυλον), édifice tétrapyle, à quatre portes : Jun. 17.