tetrasyllabus
tetrasyllabus, a, um (τετρασύλλαβος), viersilbig, Prisc. de accent. § 36 u. 40. p. 526, 19 u. 527, 11 K.
tetrasillabi pedes
sunt ‥ pedes disyllabi iiij, ‥ ~i xvj, singuli nominatim distincti
tetrasillabus, i. quatuor sillabarum
ultima ‥ dictio versus pentametri semper sit dissillaba, quamvis contingat ‥ trissilabas vel ~as ‥ plenius invenire
[praepositiones ] ‥ producuntur tantum cum ~am ex se reddunt, ut adicio, obicio
eripedem, qui ereos pedes habuit, vel aeripedem, id est velocem, ut dicit Priscianus, qui tetrasillabum posuit hic pro penthasillabo
tĕtrăsyllăbus, a, um (τετρασύλλαβος), de quatre syllabes : Ps. Prisc. Accent. 36.