About Report a problem

Menu

theomachia

theomachia [LL < θεομαχία], fight against a god or gods (also transf.). ~iam Bede Retract. 1012A (v. theomachus a); s378 ob meritum tamen vel propriae libidinis vel paternae ~iae innumera barbaris adsurgentibus Romani regni detrimenta sustinuit Id. Chr. 505; ne per execrabilem ~iam fiat prophanum Ord. Vit. VI 10 p. 135; in ipsam naturam, quasi gigantes alii teomachiam novam exercentes, insurgunt J. Sal. Pol. 505B; Domitianus, qui gravissimam ~iam exercuit post Neronem Ib. 511B; si divinis reluctetur mandatis et me ~ie sue velit esse participem, libera voce respondeo Deum cuivis homini preferendum Ib. 626B.

Saved

Recent