theomachus
cum in historiis ~os [ed. ] aut theomachiam [: θεομάχος PL ed. ] invenimus: θεομαχίαν PL
aggregaverat ideo sibi quendam pseudo-theologum, sive, ut melius eum nominem, verum ~chum [sc. Wycl. ]
quem [(diaconum ] ~ca ursuta et cornuta cum lancea trisulcata per vastas silvas volitans seminecem prostravit