tintinnaculus
tintinnācŭlus, a, um, adj. [tintinno],
- tinkling, clinking, clanking: educi ad tintinnaculos, i.e. to the manacled malefactors, Plaut. Truc. 4, 3, 8 (782) Spengel ad loc. (acc. to others, the executioners who fastened the chains).
tintinnāculus, a, um (tintinno), klirrend, nisi si ad tintinnaculos voltis vos educi viros, zu den Kettenklirrern (Gefesselten, die mit den Ketten klirren), Plaut. truc. 782.
tintinnācŭlus, ī, m. (tintinno), tintinnaculi viri Pl. Truc. 782, les gens à cliquetis = porteurs de chaînes.