tintinnus
tintinnus, ī, m. = tintinnabulum, Ven. Fort. carm. 2, 20, 49.
de ~o [v. l. tintino ]: ‥ aliter versor superis suspensus in auris / et caesus cogor late persolvere planctum
pecoris ~um [(v. l. tinnitum ] et canis hoppa ‥ unumquodque reputatur melda
de precio titinni pecoris et oppe canis