Logeion | tisana

tisana, ae, f., s. ptisana.

tisana v. ptisana

tĭsāna, -ārĭum, v. ptis-.

tisana, ae f en tisanārium, ī n = ptisan-.

, Gall. Tisane, alias Ptisane, Ptisana, a Græco πτισάνη. Glossæ ad Doctrinale Alexandri de Villa Dei : Tisana, aqua cocta in hordeo. Occurrit non semel. Vide Tysana et Fariola. Hanc potionem omnibus, qui Parisiis infirmi erant, subministrare tenebatur Hospitale S. Gervasii ex Lit. ann. 1358. in Reg. 86. Chartoph. reg. ch. 603 : Cum infirmantibus et ægrotis Parisius degentibus Tisanam largiri teneantur. , Pulmenti species. Jo. de Janua : Ptisana est sicut succus hordei, vel pulmentum inde factum. Glossæ Bibl. laudatæ in Nebula 2 : Tipsanæ, panes qui dicuntur nebulæ. Huc spectat Reinard. Vulpes. lib. 3. vers. 1409 : Sed quo Tipsanas dentato femina ligno, Inverrit, dentes dentibus ipse modo. Elucid. de las Propr. apud Rainouard. Glossar. Roman. tom. 5. pag. 366. voce Tizana : Tipsana, es ordi sec, pilat, mundat.

tisana

Saved

Recent