tiruncula
tīruncŭla, ae, v. tirunculus.
tīruncula, ae, f. (tirunculus), die junge Anfängerin, Schülerin, Hieron. epist. 130, 4: canis, die zum erstenmal geworfen hat, Colum. 7, 12, 11.
famosissimae Christi ~ae Luciae praerogativa ‥ oppidum ‥ sublimatur
vale Christo virguncula, Christi nempe tiruncula(
Dei tyruncula ‥ fantasmata propellit orationibus
hanc [sc. terram promissam ] Clio pingit, phaleris tiruncula [gl.: famula ] pauper
tīruncŭla, æ, f. , jeune catéchumène, jeune disciple : Hier. Ep. 31, 14 || canis, chienne qui a mis bas pour la première fois : Col. Rust. 7, 12, 11.