titillatus
tītillātus, ūs, m. [titillo],
- a tickling, for titillatio, Plin. 11, 37, 77, § 198; Cael. Aur. Acut. 2, 6, 26; id. Tard. 2, 11, 129.
tītillātus, ūs, m. (titillo), das Kitzeln, Plin. 11, 198. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 6, 26; de morb. chron. 2, 11, 129. Cael. Aur. signif. diaet. pass. 75 u. 92.
tītillātŭs, ūs, m. (titillo), chatouillement : Plin. 11, 138.