transponere

transponere [CL] 1 (freq. w. in) to move or carry across or over (to another place), to transfer, transport (to). b (w. double acc.) to carry over or across (to the other side of). c to put on the other side of, (in quot.) to cross (stretch of water). c795 deprecamur ‥ ut jubeatis illum in suam ~nere patriam Ep. Alcuin. 87; irruentibus in Angliam barbaris, regina cum filiis in Normanniam ~nitur Ailr. Ed. Conf. 742B; descenderunt ‥ ad mare et sine impedimento ‥ ~siti, applicuerunt juxta Dovoriam Gerv. Cant. Chr. 224; patriam suam deserens in Galliarum se ~suit regiones Canon. G. Sempr. f. 38v; nostrum gladium talem in sua vagina suumque talem in nostra clam ‥ ~suit Gir. SD 96; presul ob has causas Ricardus transtulit urbem / et providit ei de meliore loco / ‥ quis transponende locus esset idoneus urbi / querere cura fuit longa, laborque brevis H. Avr. Poems 20. 143.  b pater ‥ eam cenovectario quod ipse pre se manibus agebat, impositum [? l. impositam] mare ~suit W. Cant. Mir. Thom. III 11.  c ad alteram ripam se poscit exponi ‥. ~sito amne persona recessit ignota Osb. Clar. V. Ed. Conf. 10 p. 84. 2 to change the orientation of. semibrevis est que formatur ad modum recte brevis, sed quatuor anguli ~siti ad differentiam recte brevis Garl. Mus. Mens. 2 p. 46; signa capitalia sunt aliquando ~sita Bad. Aur. 131. 3 to change. terre occupantur, termini ~nuntur, fines invaduntur Gir. IK I 3 p. 43; potes verbum ~nere in nomen et nomen substantivum in adjectivum ‥ verbi gratia: iste vir ‥ jam senescit; senex efficitur ‥ ; etate senili extat ‥ Dictamen 339.