trebax
trĕbax, ācis, adj. [contr. from the Gr. τριβακός],
- practised, skilled in the ways of the world, cunning, crafty (lat. Lat.): trebacissimus senex, Sid. Ep. 1, 11 med.—Adv.: trĕbācĭter, cunningly, slyly, Sid. Ep. 9, 11 med.
trebāx, ācis (τριβακός), durchtrieben, schlau, trebacissimus senex, Sidon. epist. 1, 11, 12.
trĕbāx, ācis, (τριβακός), qui a du savoir- faire, avisé, retors : -ācissimus Sid. Ep. 1, 11.
Trebacissimus senex, apud Sidonium lib. 1. Epist. 11. ubi Savaro et Sirmondus dici pro
Tribacissimus, vocemque esse Græcæ originis, nempe a
usu tritus, versatus, observant.
Tribaces viri, apud Plautum in Mostell. In Glossis Gr. Lat.
Pannosus. Alibi
trita, cap. de Vestimentis.
Malui factum confiteri simpliciter, quam Trebaciter diffiteri,hoc est, callide, astute.