tricubitus

tricubitus [CL tri-+cubitus], three cubits long. per consequens neque quantitatibus que demonstrantur numeris, ut sunt bicubitum, ~um, neque in figuris ut sunt triangulus et quadrangulus R. Orford Reprob. 175; continuum dicitur ~um non quia tunc divisum in tres partes cubitales ‥ Duns Metaph. V 9 p. 546; termini positi in genere quantitatis non contrariantur, puta ‘bicubitum’, ‘~um’ Ockham Quodl. 437.