tuitor
tuitor, ōris, m. (tueor), der Beschützer, tutores quasi tuitores, Paul. dig. 26, 1, 1. § 1: ›aedituus‹ aedis sacrae tuitor, Paul. ex Fest. 13, 6.
tŭĭtŏr, ōris, m. , conservateur : P. Fest. 13, 6 || défenseur, protecteur : Paul. Dig. 26, 1, 1, 1.