Tulliane
Tullĭānē, adv., v. Tullius fin.
[adverbia ] derivativa ‥ ab aliis partibus orationis, ut a nomine Latinus, Latine; Tullius, ~e
nunquid quae ab aliis derivantur primitivorum significationem vel qualitatem servant? servant utique, ut a Tullio, ~e; a corpore, corporaliter; ab alio, aliter; a graeco, graece; a viro, viriliter
Tullĭānē, à la manière de Cicéron : Aug. Pelag. 2, 10, 37.