typhonicus
typhōnicus, a, um (s. 1. tȳphōn), typhonartig, ventus, ein Wirbelwind, Vulg. act. apost. 27, 14.
misit se contra ipsam ventus ~us. alia translatio Latine dicit: ventus tempestivus. typhus enim Graece, Latine inflatio dicitur
typho est tumeo, a quo ventus ~us, qui est periculosus et intumescens aquas