typice
typicē (Adv.) = figuraliter, Gloss. IV, 292, 5.
redemptoris tipice personam praefigurans
sanguinem enim animarum ~e dicit ipsum vitale quo vegetantur, et sustentantur, et vivunt homines in carne per animam, sicut etiam manum bestiarum ~e vocat ipsum devorandi effectum, quo hominem occidunt
Iob Dominus tipice Behemoth mostravit amico
celum namque divina eloquentia ~e demonstrat, quia: ‘celum plicabitur ut liber’
quid autem septem missilia, nisi septem criminalia ~e indicant, quibus infelix exercitus erat in proximo periturus?
ecclesiam Dei ‥ que ‥ nullo certe communi symbolo, ut pro tempore legis circumcisione carnali, idque ~e, pro tempore vero gratie, baptismo, in unam certam ‥ rempublicam collecta ‥ fuit
dyaciminum valens ad pectoris et stomachi frigiditatem ‥ et ~e febrientibus prodest
tўpĭcē, symboliquement, au figuré : Hier. Orig. Luc. 20.