utputa
utpŭta, v. puto.
utputa (ut puta), s. 2. puta.
[littere dimissorie ] dicuntur quandoque licenciales, quando viz. licencia datur ad aliquid faciendum, ~a ordines ab alieno episcopo suscipiendos
baculus pastoralis cum quo gregem ~a pastor minavit
ut putu [l. puta ], quasi qui
utpŭta, v. puto.