About Report a problem

Menu

vagabunditer

VAGABUNDITER
, Vagando, errando. Lit. remiss. ann. 1411. in Reg. 165. Chartoph. reg. ch. 211 : Vagabunditer per mundum eundo, etc. A vagari, nostrates Vacabonder formarunt. Lit. remiss. ann. 1479. in Reg. 205. ch. 446 : Le suppliant trouva sa femme Vacabondant, et qui s'en alloit mener vie dissolue. Vaaris, idem qui Erro vel extraneus, alienigena, in aliis Lit. ann. 1401. ex Reg. 156. ch. 156 : Et après pour estre gary se mist ès mains d'un homme Vaaris et vagabonde par païs, non expert ne approuvé en fait de medecine, ne de cyrurgie. Vide Vagabundus.

Saved

Recent