vagatio

văgātĭo, ōnis, f. [vagor],

• a strolling about, wandering, roaming: incerta, Ap. Deo Socr. p. 50, 15.—Transf.: quam in certas facies inter vitam ac mortem coloris est vagatio, Sen. Q. N. 3, 18, 1 Haase.

vagātio, ōnis, f. (vagor), das Herumschweifen, incerta, Apul. de deo Socr. 15: exsilium est ipsa vagatio, Serv. Verg. Aen. 1, 2. – übtr., quam aeque variantur et in ceteras facies inter vitam ac mortem coloris est vagatio! Sen. nat. qu. 3, 18, 1.

vagatio [CL] 1 (act of) going about from place to place without direction, wandering, roaming, roving; b (beyond or outside permitted limits or sim.). c (act of) wandering astray, off, or away (from proper place or course, also transf.). c705 vanissimis ‥ oblectamentis hujus mundi nequaquam te nimium subicias sive in cotidianis potationibus ‥ sive in equitandi ~ione culpabili Aldh. Ep. 8 (11); 743 nec non et illas venationes et silvaticas ~iones cum canibus omnibus servis Dei interdiximus (Conc.) Ep. Bonif. 56; c1152 post multam ~ionem ad nos rediens Ep. G. Foliot 98; quedam decreta proposuisset contra nigros monacos, loquens de ~ione eorum ad sanctum Thomam ‥ peregrinacionis optentu Brakelond f. 135v; fiebant adulterine confabulaciones, ~iones inordinate, et dissoluciones Graystanes 30; sanctimoniales ‥ discurrebant per patrias; que ~io, etsi omnibus religiosis esset contraria, nimirum mulieribus esset tollenda Wals. HA I 83.  b quedam de cella diximus, et quod ei qui eam inhabitat omnino non expedit ut nimis pueriliter de ea egrediatur; et egressus ‥ nimis temeraria ~ione extra eam demoretur Ad. Scot QEC 817D; 1439 de ~ione vicariorum extra chorum tempore divinorum Stat. Linc. II 194.  c genii ‥ per quos aut ~ionem, id est ascensionem ad superna, aut reditum mereamur in corpora Alb. Lond. DG 6. 18; 1519 tales scolastici difficile inveniri possunt, vel si inventi fuerint difficile servantur a ~ione Reg. Merton 485. 2 (of time) passage. 930 (13c) tertia luna rotigerae ~ionis I CS 669; †814 (11c) pro tam diversis temporum ~ionibus CS 307. 3 (of mind, thought, or sim., act of) wandering, roving (esp. morally, away from proper course or sim.). ~ionem cogitationum superfluarum inextinguibilem Bede Cant. 1132A; c799 antiquus hostis ‥ qui quaerit per ~ionem mentis mercedem minuere laborantis Alcuin Ep. 187; o tota anima mea, jam omnes tuas depone ~iones Elmer Cant. Quer. 812B; de tristicia nascitur rancor, pusillanimitas, amaritudo, desperatio, torpor mentis, ~io, sepe etiam et presentis et eterne vite nulla delectatio Bart. Exon. Pen. 38; ad reprimendam ~ionem cordis aliquam formam certam tibi describi ‥ deposcis S. Easton Psalm. prol.; de tristicia vel accidia nascuntur ‥ ~io mentis erga illicita Spec. Eccl. 32.

văgātĭō, ōnis, f. (vagor), vie errante : Apul. Socr. 15 || [fig.] changement : Sen. Nat. 3, 18, 1.

*vagatio, onis. f.
遊行。亂跑。

Suggest a Translation
See an image