vermiculatio
vermĭcŭlātĭo, ōnis, f. [vermiculor],
- a being worm-eaten, of plants, Plin. 17, 24, 37, §§ 218 and 230; 17, 11, 16, § 87.
vermiculātio, ōnis, f. (vermiculor), der Wurmstich in den Pflanzen, Plin. 17, 218 u.a.
vermĭcŭlātĭō, ōnis, f. (vermiculor), état de ce qui est vermoulu : Plin. 17, 218.