vernula
vernula, a little home-born slave, young domestic
vernŭla, ae, comm. dim. [verna], a little or young home-born slave (post-Aug.).
- I Lit., Juv. 10, 117; Sen. Prov. 1, 6; Plin. 22, 17, 20, § 44; Ap. Met. 4, 24, 10 al.—
- II Transf., adj.: = vernaculus.
- A Jocular, pert, coarse: urbanitas, Petr. 24 (al. vernacula).—
- B Native, indigenous: lupus Tiberinus, Juv. 5, 105: libelli, Mart. 5, 18, 4.
vernula, ae, c. (Demin. v. verna), der im Hause geborene Sklave, der Haussklave, I) eig., Sen. rhet. u.a. – II) übtr., wie vernaculus, im Lande geboren, einheimisch, avis, Rutil.: v. Fischen, einheimisch, d.i. in der Tiber befindlich, Iuven.
mercator ‥ / ‥ cui vernula quidam / servili dicione fuit subjectus
vernula quisque suum formidet herum famulando
ejusdem patris [Benedicti ] ~a Abbo
peracto ‥ quicquid religioso Dei ~e competit ‥ ad Dominum cui diu servierat migravit
pedisequus et ~a ipsius [S. Johannis ] Hugo, peculiari flagrans amore sui patroni
o sancti parvuli, quorum sum vernula, / quibus deservio
~a,fostorling
vernŭla, (13) æ, m. f. , dim. de verna, jeune esclave né dans la maison : Juv. 10, 117 ; Sen. Prov. 1, 6 ; Plin. 22, 44 || adjt = vernaculus, indigène, national : Juv. 5, 105.
vernula ae, m dim.
- verna, a little home-born slave, young domestic: custos vernula capsae, Iu.: (lupus) Tiberinus Vernula riparum, i. e. (a fish) of slavish birth under the bank, Iu.