vernulitas
vernulitās, ātis, f. (vernula) = vernilitas, der mutwillige, derbe Witz, comoedica, Fulg. myth. 1. praef. p. 3 M.: rimabunda, ibid. p. 25: avium quaedam vern., Geschwätzigkeit, ibid. p. 10.
quando debitas ~atis suae horas ‥ Christo ‥ solvere censuisset
quoniam historie severitas nec veritati parcere novit nec verecundie, circumcisis labiis, res inhonesta poterit venusta verborum ~ate depromi
vernŭlĭtās, ātis, f. = vernilitas Fulg. Myth. 1, 3.
Quando debitas suæVernulitatis horas, ceterasque Missarum celebrationes Christo Domino solvere censuisset.
Papias :Ex quibus Henrico quædam pars mente benigna Devovit Regis fratri jus Vernulitatis ,Pars Everhardo Comiti studium famulandi.