About
Menu

vesanio

vēsānĭo (vaesā-), īre, 4, v. n. [vesanus],
  • to be insane, rave (late Lat.): dicebat contra deum vesanire Theodosium, Cassiod. Hist. Eccl. 9, 30.
  • —Hence, vēsānĭens, entis, part., raging, furious: vesaniente vento, Cat. 25, 13.

Saved

Recent