About
Menu

victitare

victitare [CL], to live (on, esp. w. ref. to obtaining sustenance and other basic necessities of life), to make one's living, subsist; b (on kind of food, as characteristic diet or source of nourishment). c (in general) to live (one's) life (esp. in spec. manner or conditions). centurias ‥ donat ‥ ut coetus fratrum illuc commanentium ‥ ex his usualiter ~et Herm. Arch. 17; ? 1099 in nostro †victituum [MS: victiturus] claustro H. Los. Ep. 51; cum de mensa ipsius corporali et modo ~andi ageremus H. Bos. Thom. IV 14; puerulum pauperculum ‥ arte pelliparia ‥ ~antem T. Mon. Will. II 8 p. 85; dicenti sibi vix sua ad ~andum posse sufficere R. Bocking Ric. Cic. I 34; 1279 per annum totum oportebit me de mutuo ~are Peckham Ep. 45; Christus ‥ vixit vitam pauperrimam ‥ ex libere collatis simpliciter ‥ victitanto [sic] Wycl. Compl. 92; 1553 juxtam racionem reddere quibus modis victilent vel victilet et quam ob causam ita vagantur vel vagatur Pat 863 m. 13.  b locustis victicet ille silvicola Walt. Wimb. Palpo 43; una ‥ ex aviculis quae carduorum semine ~ant Turner Av. (1903) 40.  c ~ent, lybben GlP 1058; pro fortuna mediocriter ~abat W. Malm. Wulfst. II 13; uxorem suam ‥ Wigorniam mittit ut ibi interim ~et secura Mir. Wulfst. II 15 p. 164; unde fratres ipsorum ‥ monasterialiter ~ent Netter DAF I 573b; s1440 brutaliter pocius quam racionabiliter ~aret Amund. II 220.

Saved

Recent