victimare

victimare [CL] 1 to offer (victim) in sacrifice (to), sacrifice. ecce portatrix arcae Dominicae ~anda vacca prophetatur Bede Sam. 535C; libare, sacrificare, immolare, ~are Osb. Glouc. Deriv. 326; tanquam si filium ~et in conspectu patris [cf. Sirach xxxiv 24] Gir. IK I 3 p. 44; super unum montium / in quo victimatur / vepre tentus aries S. Langton BVM I 10. 2 to make to suffer, or f. l. b to mortify (the flesh). audiens ‥ archiepiscopus ‥ perdicionis filios factum tam horribile perpetrasse [in] ipsius patris contumeliam, sed eciam personam suam propriam subtraccionem victualium et famem nimiam victumare Birchington Arch. Cant. 15.  b non precepit Dominus ut ita ~es carnem tuam. ergo magis debes obedire precepto Dei quam victimationi tue T. Chobham Commend. Virt. 158.