βάραθρον
βάραθρον, a gulf, pit
- gulf, pit, Arist. Pr. 947a19; esp. at Athens, a cleft into which criminals were thrown, Hdt. 7.133, Ar. Nu. 1450, Com.Adesp. 24.10 D., Pl. Grg. 516c, AB 219, Sch. Ar. Pl. 431.
- 2 metaph., ἐν τῷ β. χειμάζειν D. 8.45; ruin, perdition, Luc. Am. 5, etc.; name of a courtesan, Theophil.Com. 11.
- II a womanʼs ornament, Ar. Fr. 320.8.
- III = βράθυ, f.l. for βόρατον, Dsc. 1.76. (Root gṷer ‘devour’, cf. βορά.)
I
1 abismo, sima
ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον
ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου
διὸ καὶ βάραθρα ... ἐστιν
πάντ' ἀπόκρημνα, φάραγγας, βάραθρα
ἄδυτον καὶ β.
ὑφορώμενος βάραθρα
θήσω αὐτὴν πηλοῦ βάραθρον εἰς ἀπώλειαν
γρόνῳ βερέθρῳ
δεξαμένου τοῦ βαράθρου τὸν ἵππον
κατὰ τοῦ βαράθρου
βάραθρα καὶ κρημνοὺς ἐχούσας
φησι ... τὸν Τίμαυον ... καταπίπτειν εἰς βέρεθρον
βαράθρων καλουμένων καὶ Χαρωνίων
βαρύοδμος β.
αἰνὰ βέρεθρα
σκοτίου πυλεῶνες ἀνεπτύσσοντο βερέθρου
χθονίων ... βερέθρων
• esp. del precipicio en el Ática donde eran arrojados los condenados a muerte, Pherecyd.l.c., Hdt.l.c., X.HG 1.17.20, Ar.Nu.1449, Eq.1362, Ra.574, Pl.431, Pl.Grg.516d, Alciphr.3.16.3, Hld.1.13.4, Lyd.Mag.2.10
• fig.
ἐν τῷ βαράθρῳ χειμάζειν
2 especie de cueva subterránea por donde desaparecía el río Estínfalo en Arcadia
ὡς ἐξερράγη τὸ συναθροισθὲν ὕδωρ ἐν τῷ πεδίῳ φραχθέντων τῶν βερέθρων
ὑφ' ἑκατέρῳ δέ ἐστι τῷ ὄρει βάραθρον τὸ ὕδωρ καταδεχόμενον
3 fig. ruina, perdición
ἥδετο τὴν θήλειαν Ἀφροδίτην βάραθρον ἡγούμενος
εἰς οἷον βάραθρον ... ἑμαυτὸν ἐνσέσεικα
εἰς βάραθρον ὠθεῖν
ἁδοναὶ καὶ ... ὁρμαὶ μέχρι βαράθρων καὶ κρημνῶν ἐκδιώκουσαι
II cierto ornamento femenino, Ar.Fr.332.8.
•De la raíz *gu̯erHu̯3- ‘tragar’, en grado ø (tb. βέρεθρον) y rel. ai. gariṣyáti (fut.). Cf. tb. de esta misma raíz βιβρώσκω, ἔβρων, etc.
1. kloof, afgrond:
2. spec. in Athene de kloof (waarin misdadigers werden geworpen):
3. overdr. ondergang:
1) Kluft, Abgrund, bes. in Athen ein Felsenschlund hinter der Burg, in den zum Tode verurteilte Verbrecher gestürzt wurden, εἰς τὸ β. ἐμβαλεῖν Plat. Gorg. 516d ; Ar. Eq. 1359 u. öfter ; vgl. Schol. ad Ar. Plut. 431 ; Dem. 8.45 ; auch Sp. Uebertr., Untergang, Verderben, bes. Sp.
2) ein Weiberschmuck, Ar. bei Clem.Al. u. Poll. 7.95, vielleicht mit Anspielung auf 1).
- 1a gulf, pit:— at Athens a cleft behind the Acropolis, into which criminals were thrown, Hdt., Ar.
- 2metaph. ruin, perdition, Dem.