βάρβιτος
βάρβιτος, a musical instrument of many strings
βάρβῐτ-ος, ἡ or ὁ,
- musical instrument of many strings (πολύχορδος Theoc. 16.45), invented by Terpander, Pi. Fr. 125; freq. used for the lyre, Anacr. 143, B. Scol.Oxy. 1361.1.1, E. Cyc. 40, Ar. Th. 137, etc.: fem. in Anacreont. 23.3, but masc. in 14.34: in earlier Poets the gender is not determined:—later βάρβῐτον, τό, as in Latin, Neanth. 5, D.H. 7.72, Ath. 4.175e, etc. (Prob. a foreign word, Str. 10.3.17.)
mús. bárbiton instrumento de cuerda parecido a la lira, de sonido más grave, Sapph.176, Anacr.149, B.Fr.20B1, C2, considerado invento de Terpandro, Pi.Fr.125, de Anacreonte, Neanth.5, cf. Theoc.16.45
•
ἀοιδαῖς βαρβίτων σαυλούμενοι
πηκτίδες καὶ βάρβιτοι
βάρβιτα κρέκοντες
βάρβιτος, ου (ἡ ou ὁ) [ῐ] instrument de musique à plusieurs cordes, luth, Pd. (Ath. 635d) ; Ath. 182f, etc. ||
➳ ὁ β. Anacr. 9, 34 ; Pd. Ath. ll. cc. ; ἡ β. Anacr. 1, 3 ; genre incert. Eur. Alc. 346 ; Cycl. 40 ; Ar. Th. 137.
Étym. pré-grec.
βάρβιτος, ἡ, ein lyraähnliches, vielsaitiges Saiteninstrument, πολύχορδος Theocr. 16.45 ; vgl. jedoch Anaxil. bei Ath. IV.183b, wo aber mit Meineke τριχόρδους als subst. zu fassen u. nicht mit βαρβίτους zu verbinden ; βαρύμιτος Poll. 4.59 ; Eur. Alc. 346, Cycl. 40 ; Ar. Th. 137 ; oft bei Anacr., der es = λύρα braucht ; ὁ βάρβιτος 23.3, nach Mehlh.; Ath. IV.182f u. a.Sp.; τὸ βάρβιτον 175e, Dion.Hal. 7.72 ; vgl. Bergk zu Anacr. frg. p. 250. Das Wort ist nach Strab. nicht griechisch.
βάρβιτος
Prob. and Oriental word.
- a musical instrument of many strings (πολύχορδος Theocr.), like the lyre, and often used for the lyre itself, Anacr., Eur., etc.