βάρμος
βάρμος, ὁ,
- = βάρβιτος, Alc. Supp. 23.4, Phillis ap. Ath. 14.636c:— also βάρωμος, Euph. Fr.Hist. 8.
mús. bárbiton Sapph.l.c., Alc.70.4, Anacr.l.c., Euph.l.c., Phillis en Ath.636c.
βάρμος, ου (ὁ) sorte de luth, Ath. 636c.
βάρμος, ὁ, ein musikalisches Instrument, Ath. XIV.636c.