βαρίβας
βαρίβας, one that goes in a boat
βᾱρίβας [ῐ], ὁ,
- one that goes in a boat, S. Fr. 517.
nauta, navegante S.Fr.517.
βαρί·βας, αντος (ὁ) [ᾱῐ] matelot ou passager d’un navire, Soph. fr. 453.
Étym. βᾶρις, βαίνω.
βαρίβας, [βᾱ], αντος, ὁ, Soph. frg. 453, Schiffer, B.A. 84 ὁ τῆς βάρεως ἐπιβεβηκώς.