γεγηθότως
γεγηθότως, with joy
γεγηθότως, Adv. pf. of γηθέω,
- with joy, Hld. 7.5, Ph. 2.295.
adv. sobre el part. perf. de
γεγηθότως, adv. avec joie, Phil. 2, 295 ; Hld. 7, 5.
Étym. γεγηθώς, pf. de γηθέω.
γεγηθότως, (γηθέω), stendig, Heliod. 7.5.