γρυπότης
γρυπότης, hookedness
γρῡπ-ότης, ητος, ἡ,
- hookedness, of the nose, opp. σιμότης, X. Cyr. 8.4.21, Arist. Rh. 1360a27; of a beak, Plu. Es. carn. 1 2.994f; of talons, ib.QConv. 641d.
carácter aquilino
op. σιμότης
γ. μυκτῆρος
• curvatura
χείλους
• curvamiento
τῶν ὀνύχων
γινομένης κατὰ τοὺς σεισμοὺς γρυπότητός τινος περὶ τὴν γῆν
γρυπότης, ητος (ἡ) [ῡ]
1 courbure crochue (d’un bec, Plut. M. 994f ; d’un nez aquilin, Xén. Cyr. 8, 4, 21) ; p. opp. à σιμότης, Xén. Cyr. 8, 4, 21 ; Arstt. Rhet. 1, 4, 12 ||
2 p. ext. courbure, en gén. Plut. M. 641d.
Étym. γρυπός.
γρυπότης, [ῡ], ητος, ἡ, Krümmung, Bug, Sp.; bes. der Bug der Habichtnase, Xen. Cyr. 8.4.21 ; Arist. rhet. 1.4 ; ὀνύχων, Krümmung der Klauen, Plut. Symp. 2.7.2 ; χείλους esu carn. 1.5.
γρυπότης
from γρυπός
- hookedness, of the nose, opp. to σιμότης, Xen.