γωνιοειδής
γωνιοειδής, angular
γωνιο-ειδής, ές,
- angular, Arist. GC 319b14, Thphr. HP 1.10.1, al. (γωνο- codd.). PHib. 1.16.42 (Thphr. (?)).
anguloso
op. στρογγύλος: χαλκός
op. περιφερής: φύλλα
σχῆμα
γωνιο·ειδής, ής, ές, en forme d’angle, angulaire, Th. H.P. 1, 10, 1.
Étym. γωνία, εἶδος.
γωνιοειδής, ές, winkelförmig, Theophr.