Logeion | γύαλον

γύᾰλον [ῠ], τό,

hollow, in Il. always of the breast- or back-piece of the cuirass, [θώρηκα] γυάλοισιν ἀρηρότα Il. 15.530: sg., usu. of the front-piece, 5.99, al.
- - 2 hollow of a vessel, κρατήρων γ. E. IA 1052 (lyr.); hollow vessel, χρυσοῦ γέμοντα γύαλα θησαυροὺς βροτῶν Id. Andr. 1093 (v. infr. 4).
  - 3 κοίλας πέτρας γ. hollow of a rock, S. Ph. 1081 (lyr.); cavern, πέτρινα [μύχατα] γύαλα E. Hel. 189 (lyr.).
  - 4 pl., of hollow ground, vales, dells, γυάλοις ὕπο Παρνησοῖο Hes. Th. 499, cf. h.Ap. 396; Νύσης h.Hom. 26.5; γ. Θεράπνας Pi. N. 10.56 (but γ. Πυθῶνος, Φοίβου Id. P. 8.63, E. Ph. 237 (lyr.), cf. Ion 245, S. Fr. 460, may perh. refer to the rock-chambers of Delphi, cf. γύαλα· θησαυροί, ταμιεῖα, Hsch., and so perh. in E. Andr. 1093 (v. supr.)); Λύδιά τʼ ἂγ γύαλα throughout the vales of Lydia, A. Supp. 550 (lyr.); γύαλα χώρας Ar. Th. 110 (lyr.); αἰθέρια γύαλα the vault of heaven, Opp. C. 1.281, cf. Orph. H. 19.16.

I

1 sólo en Il., parte hueca, prominencia de la coraza indistintamente en sg. y plu. ref. bien al peto o al espaldar τόν ῥ' ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα Il.15.530, ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον Il.13.507, 17.314, cf. 5.99, 13.586, en la descripción de la coraza arcaica de Aquiles representada en un altar, Paus.10.26.5, cf. 27.3, Poll.1.134.

2 plu. panza de una vasija ἄφυσσε λοιβὰν ἐν κρατήρων γυάλοις E.IA 1052.

II gener. plu. concavidad en la tierra

1 valle, cañada, hondonada γυάλοις ὑπὸ Παρνησσοῖο Hes.Th.499, cf. h.Ap.396, Θεσσαλία[ς] μηλοτρόφου ἐν γυάλοις B.14b.6, Λύδια ... γύαλα A.Supp.550, Fr.451u.11, de la entrada al reino de Hades ἐν γυάλοις Θεράπνας Pi.N.10.56, γύαλα Ναυκράτιδος AP 6.207 (Arch.), γυάλοις δ' ἐνὶ Τήλου IG 12(3).48.3 (Telos II/I a.C.)

• en sg. gruta ref. al refugio de Filoctetes ὦ κοίλας πέτρας γύαλον S.Ph.1081.

2 rel. c. ciertos dioses recinto sagrado de Dioniso Νύσης ἐν γυάλοις h.Hom.26.5, ὑπὸ δὲ πέτρινα γύαλα E.Hel.189

• rel. c. Apolo puede ser el adyton de su santuario en Delfos παρὰ μεσόμφαλα γύαλα Φοίβου E.Ph.237, Πυθῶνος ἐν γυάλοις Pi.P.8.63, cf. S.Fr.460, E.Io 76, 220, 233, 245, Ἀπόλλωνος γυάλοις en Delfos, CEG 830.8 (IV a.C.)

• o tb. el templo o tesoro de las ofrendas en la vía sagrada θεοῦ χρυσοῦ γέμοντα γύαλα E.Andr.1093, cf. Hsch., ὀρφναίων γυάλων κληῖδας Colluth.49

• ref. al recinto sagrado de Eleusis ναίεις ἁγνοῖσιν Ἐλευσῖνος γυάλοισιν Orph.H.40.6, cf. 41.4

• rel. c. Zeus, del éter como bóveda σμαραγεῖ δὲ κεραυνὸς αἰθέρος ἐν γυάλοισιν Orph.H.19.16, αἰετὸς αἰθερίοισιν ἐπιθύνων γυάλοισιν Opp.C.1.281.

III muralla ὃς ἱδρύσατο χώρας γύαλα Σιμουντίδι γᾷ ref. a Troya, Ar.Th.110.
•De *geH^u̯- ‘curvo’ en grado ø au que c. otros grados vocálicos ha dado aaa. kiol ‘barco’, gr. γύης, lat. guttur, etc.

γύαλον, ου (τὸ) [ῠᾰ] cavité, creux, particul. :

1 dans l’Il. γύαλα θώρηκος, les deux moitiés d’une cuirasse (celle de la poitrine, celle du dos attachées sur les côtés par des agrafes) Il. 15, 530 ; au sg. d’ord. en parl. de la moitié qui couvre la poitrine, c. à d. le plastron, Il. 5, 99, 189 ; 13, 587 ; 17, 314 ||

2 creux (d’une coupe), Eur. I.A. 1052 ||

3 creux (d’un roc), Soph. Ph. 1081 ; d’où roc creusé, caverne, antre, grotte, Eur. Hel. 189, Andr. 1093 ||

4 creux (d’une vallée), d’où au plur. vallée, vallon, Hh. Ap. 396 ; Hés. Th. 499 ; Pd. P. 8, 66 ; N. 10, 56 ; Eschl. Suppl. 550 ; Eur. Ph. 237, etc. ||

5 p. anal. au pl. voûte arrondie, voûte (du ciel), Orph. H. 18, 16 ; Opp. C. 1, 281.

Étym. Cf. γυάλαι.

γύαλον -ου, τό [~ γύης] holte, welving (van voor- of achterplaat van een harnas, van een beker of vat); ook natuurlijke welving: grot; plur. holle ruimtes: χρυσοῦ γέμοντα γύαλα, θησαυροὺς βρότων holle ruimtes vol met goud, de schatkamers van de mensen Eur. Andr. 1093; plur. ook dalen, valleien.

γύαλον, τό (verwandt mit γύης, ursprünglich dasselbe Wort wie κοῖλος, d.h. κόϊλος, Umlaut), die Höhlung, Wölbung ; Hom. θώρηκος γύαλον Il. 5.99, 13.507, 587, 17.314, nach Aristarchs Beobachtung, Lehrs Aristarch. p. 114, kein bestimmter, einzelner Teil des Panzers, sondern die ganze Höhlung, Wölbung desselben, = der gewölbte Panzer ; διὰ θώρηκος γυάλοιο Il. 5.189 ; plural. Il. 15.530 πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ, τόν ῥʼ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα : plur. Homerisch anstatt des singul., bei ἀρηρότα nach Homers Art der Begriff »gut« zu ergänzen, »wohlgefügt in seiner Wölbung«, d.h. ein gewölbter, wohlgefügter Panzer. Man könnte auch annehmen, γύαλα seien die zwei Hälften des Panzers, Brust- und Rückenstück, welche an den Seiten des Leibes durch Spangen oder dgl. verbunden werden, und γυάλοισιν ἀρηρότα bezeichne, daß die beiden Hälften des Panzers fest zusammengeschnallt waren, oder vom Waffenschmiede sorgfältig gearbeitet waren, so daß sie fest und genau an einander paßten ; eine solche Erklärung findet sich bei Paus. 10.26.2, aber Aristonicus wenigstens sagt davon Nichts, s. Scholl. Aristonic. Il. 5.99, 189, 13.507, 15.530, 19.361. Vgl. Apollon. Lex.Homer. p. 55.28. S. auch κραταιγύαλος. – Nach Hom. bes. von Talgründen und Schluchten, Παρνησσοῖο Hes. Th. 499 ; H.h. Apoll. 396 ; Pind. Πυθῶνος, Θεράπνας, P. 8.66, N. 10.56 ; Tragg.; γύαλα πέτρας, Felsgrotten, Soph. Phil. 1081 ; Λύδια, Lydische Täler, Gefilde, Aesch. Suppl. 345 (vgl. γύα); Ναυκράτιδος γυάλων ναέται Archi. 5 (VI.207); αἰθέρος γύαλα, Himmelsgewölbe, Orph. H. 18.16, wie αἰθέρια Opp. C. 1.281 ; auch κρατήρων, der hohle Bauch der Mischgefäße, Eur. I.A. 1052.

γύαλον

-ου, τό

[cf. γυρός.]

(ἐγγυαλίζω).

One of the two curved plates, front and back, of which the θώρηξ was formed. The front plate Il. 5.99, 189, Il. 13.507 = Il. 17.314, Il. 13.587.

In pl. of the two plates Il. 15.530.

γύ̆ᾰλον

- a hollow, valley Πυθῶνος ἐν γυάλοις P. 8.63 γ]υαλα μι[ (supp. Lobel) Δ. 4. 9. γ]υάλων (supp. Lobel) Δ. 4h. 5. ζαθέας Πάρου ἐν γυάλοις fr. 140a. 63 (37).
- b underground chamber τὰν δʼ (sc. ἁμέραν) ὑπὸ κεύθεσι γαίας ἐν γυάλοις Θεράπνας (sc. νέμονται Διόσκουροι) N. 10.56

γύαλον : convexity, of cuirass; γυάλοισιν ἀρηρότα, fitted together of convex plates, Il. 15.530. See θώρηξ. (Il.)

γύαλον deriv. uncertain

- - 1a hollow, as of the cuirass (θώρηξ), which was composed of a back-piece and breast-piece, called γύαλα, joined at the sides by clasps or buckles (πόρπαι, περόναι), Il.
  - 2the hollow of a vessel or a hollow vessel, Eur.
  - 3the hollow of a rock, Soph.: a cavern, grotto, Eur.
  - 4in pl., vales, dales, dells, Hes., Eur.

Menu

Word wheel

γύαλον

Saved

Recent