δαμασίφως
δᾰμᾰσί-φως, ωτος, ὁ, ἡ,
- = δαμασίμβροτος, ὕπνος Simon. 232; of Ares, prob. in Tim. Pers. 22.
1 que somete, que vence a los hombres
2 que doblega a los hombres, matador de hombres
δαμ[ασίφως Ἄρης
δαμασί·φως, ωτος (ὁ, ἡ) [ᾰᾰῐ] qui dompte les hommes (le sommeil), Sim. (Sch.-Il. 24, 5).
Étym. δαμάζω, φώς.
δαμασίφως, ωτος, ὁ, = δαμασίμβροτος ; so nannte Simonid. den Schlaf, Schol. Il. 24.5.